بخش دوم كتاب‌ با عنوان ‌ "اصول‌‌ بلاغت‌ راديويي"‌  تلاشی است برای تطبیق قواعد دانش بلاغت بر رسانه ای به نام رادیو و شناخت قواعد حاکم بر بلاغت رادیویی. 

" ظرفيت‌هاي‌ نمايشي‌ متون‌ ادب‌ فارسي‌" مقاله دیگری است که می تواند به نویسندگان نمایشهای رادیویی در استفاده درست و هنری از متون کهن یاری کند.

 در مقاله چهارم این اثر به رابطه شعر نو و رادیو  و "تاریخچه پخش شعر نو از رادیو " و تلاشهای کسانی چون مهدی اخوان ثالث در این زمینه اشاره رفته است.

‌"رادیو در کودتای ۲۸ مرداد" از  بخشهای تاریخی و  خواندنی این اثر است. نویسنده  از رهگذر اسناد موجود به اتفاقات ناگفته و  کمتر گفته شده این رویداد مهم تاریخ معاصر نقب می زند و  با گذاشتن علامت سوال و ابهام در کنار حوادثی  که در این روز  در رادیو اتفاق افتاده خواننده را به تامل بیشتر دعوت می کند.

 نویسنده  در مبحث "پيشينه‌ پخش‌ مستقيم‌ مذاكرات‌ مجلس‌ از راديو "  که مقاله بعدی این اثر است ، ما را به دوره هفدهم مجلس شورای ملی و حوادث پر التهاب آن روزگار می برد.