| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
سیاهی سایه گسترده ست روی وسعت صحرا نسیمی ملتهب خود را به خاک تفته می ساید چه می شد این شب تاریک شامی بی سحر می بود هلا ای شام آتش زا، درنگی بیشتر بنما مبادا آفتابا بامدادان چهره بنمایی درنگت باد ، ننگت باد ، چون خواهی تماشا کرد چه سان باور توان کردن که ابری تشنه لب باشد مهر ۶۷ |
||
 |
پنجشنبه 5 بهمن1385 محمدرضا ترکی
|
|
 |
